Η σκακιέρα 

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Ασπρόμαυρα πλακάκια

γυάλιζαν αυτάρεσκα,

λουστραρισμένοι θώκοι

κι υποπόδια.

Συνέχεια ανάγνωσης «Η σκακιέρα» →

Οι βράχοι

της  Χαράς Πρεβεδώρου

Κάτι σημαίνουν οι βράχοι. Στέκονται

σαν μορφές μικρών θεοτήτων,

που δε λατρεύονται πια.

Συνέχεια ανάγνωσης «Οι βράχοι» →

Καλοκαιρινά

της Σταυρούλας Ρεσβάνη

Το καλοκαίρι είναι εδώ.
Δεν περπάτησε,  πέταξε πάνω από τα κεφάλια μας.
Κι έτσι είδαμε το πύρινο στρίφωμά του.

Συνέχεια ανάγνωσης «Καλοκαιρινά» →

Οι κόρες της Καλυψώς   Ι

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Τους ξέβραζε το κύμα στο νησί μας

στον γυρισμό τους απ΄τον πόλεμο.

Αιμορραγούσαν και ξερνούσαν θαλασσόνερο.

Ήτανε ξέπνοοι, παραλογισμένοι.

Στον ύπνο τους  έκλαιγαν γοερά

και φώναζαν μ΄ολολυγμούς τη μάνα τους .

Συνέχεια ανάγνωσης «Οι κόρες της Καλυψώς I» →

    Η Συνέπεια

της Σταυρούλας Ρεσβάνη

Καλομαθημένοι και αμήχανοι όσοι δώσαμε πίστη στη συνέπεια.

Σε αυτήν που μας κατέδειξε, χρόνια τώρα, η Άνοιξη.

Με τον Απρίλιο μπουμπουκιάζουν τα πάντα γύρω μας.

Χαϊδευτικά οι ηλιαχτίδες υπόσχονται καλύτερες και μεγαλύτερες μέρες.

Συνέχεια ανάγνωσης «Η συνέπεια» →

Ναυσικά    

της Αλεξάνδρας Ζερβού  

  (Οδύσσειας  ν153-187)

Μικρόψυχοι, μικρόμυαλοι θεοί!

Αυτός της θάλασσας,

αν και προστάτης μας,

μια μέρα θα μας τιμωρούσε,

σύμφωνα με τον μυστικό χρησμό.

Συνέχεια ανάγνωσης «Ναυσικά» →

Αριάδνη

της  Αλεξάνδρας Ζερβού

Αποκαθήλωσα τον μίτο αυτόν,

τον μπερδεμένο στο παλιό

καρφί του τοίχου.

Συνέχεια ανάγνωσης «Αριάδνη» →