Μ. Τρίτη 2
της Χαράς Πρεβεδώρου
Τροπάρια, στιχηρά κι απόστιχα ιδιόμελα
με δείχνουν κάθε χρόνο: η πόρνη.
Μεγάλη Τρίτη 2
Γνώση θανάτου
Γνώση θανάτου
της Χαράς Πρεβεδώρου
Η χαίτη του σάρωνε το χώμα
σαν μιας μοιρολογίστρας τα μαλλιά ξέμπλεκα.
Χαϊκού
Χαϊκού
της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Σωπαίνουν άνθη
Καρποί χάνονται
Από μάταιους ύμνους.
Ο πίνακας είναι του Ν. Γύζη (1842-1901).
Ιός
Ιός
της Χαράς Πρεβεδώρου
Ιός στη γη του ανθρώπου εγεννήθη,
αόρατος στο μάτι σαν αέρας,
πάνοπλος με γνωρίσματα και ήθη
που έχει κι ο γεννήτορας πατέρας.
Χαϊκού
Χαϊκού
της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Ήρθατε πάλι
στης φύσης το κάλεσμα:
Εδώ Άνοιξη.
Χαϊκού
Χαϊκού
της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Τα άνθη πείθουν.
Τίποτε δε χάνεται.
Έπονται οι καρποί τους.
Παιδική ζημιά
Παιδική Ζημιά
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Έμειναν μόνο
θραύσματα αιχμηρά,
συσκευασμένα σε βελούδο,
μ΄ ένα φιόγκο ροζ.
Τα πουλιά
Τα πουλιά
της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Στη γειτονιά μου, ήσυχη και πράσινη,
παρέες πουλιών στριφογυρίζουν.
Ο χειμώνας εδώ, αλλά δεν αποδήμησαν.
Αλλαγή εποχής
Αλλαγή εποχής
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Tώρα που οι μέρες μεγαλώνουν,
ίσως χωρέσουνε την εκκωφαντική ηχώ
από το μισοτελειωμένο παραμύθι
που το μονολογείς μουρμουριστά,
Συνάντηση
Συνάντηση
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Ύστερα από καιρό πολύ,
-πόσες δεκαετίες;-
και πάλι τον συνάντησες.
Έμοιαζε με παιδί κλαμένο
που το χαϊδεύεις βιαστικά
και το στέλνεις να παίξει,
μη σε καθυστερήσει στη δουλειά.
