Νερό      {…πλήθει γάρ δή μοι νεκύων ερατεινά ρέεθρα… Ιλιάδας Φ218}   

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Σαν έτοιμη από καιρό,

υδρόβια, μελέτησες

τους παφλασμούς και τα κοάσματα.

Γινόσουνα μικρή –μικρή,

έπλεες στο καρυδότσουφλο

αναζητώντας τις νερογραμμές

απ’ το καράβι του πολύτροπου,

μέχρι και τον Αχέροντα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Νερό» →

Με τις φωνές των άλλων γυναικών, ή “make love not war”.                             (Οδύσσειας δ271-289)

της Αλεξάνδρας Ζερβού

 Την τελευταία νύχτα,

εκείνη

με την παλάμη της ακουμπισμένη

 στο ξύλινο άλογο,

την κουρασμένη ομορφιά της

 τυλιγμένη σε πέπλο,

 πολύξερη, πολύτροπη, μετανιωμένη,

άρχισε να μιμείται τις φωνές τους.

Συνέχεια ανάγνωσης «Με τις φωνές των άλλων γυναικών» →

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Αρχίλοχος

Και τι να κάνεις,

δόλιε ποιητή,

τώρα που τα δελφίνια καλπάζουν

και τα θηρία κολυμπούν.

Συνέχεια ανάγνωσης «Αρχίλοχος» →

 Βραδινό Δελτίο Ειδήσεων

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Καλλίκομη,  

 απαστράπτουσα, χωρίς σαρδάμ, 

η τηλεστάρ ανακοίνωνε

τα δολοφονημένα κοριτσάκια

της πολιτείας που βομβαρδίστηκε.

Συνέχεια ανάγνωσης «Βραδινό δελτίο ειδήσεων» →

 Σαν παραδείσια πτηνά

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Συνέχεια,

σωματοποιείς τις αιωρήσεις

  των μικροσκοπικών εξωτικών πτηνών

 που μόλις αποφυλακίστηκαν.

Άστεγα κι αυτοδίδακτα,

άφοβα, οψιμαθή,

αναζητούν κατάλυμα.

 Άγνοια κινδύνου,

θράσος αμαθείας,

να προκαλούν ιέρακες και γύπες,

 να γεύονται καρπούς δηλητηριώδεις,

 μήλα, πυράκανθους,

λωτούς, εύχυμους

 κι απαγορευμένους.

Και προς το τέλος του καλοκαιριού,

Συνέχεια ανάγνωσης «Σαν παραδείσια πτηνά» →

της Σταυρούλας Ρεσβάνη

Ας παίξουμε ένα παιχνίδι. 

Ας φτιάξουμε έναν κατάλογο με λέξεις

π.χ. Είδηση: Ό,τι μεταδίδουν τα Μ.Μ.Ε. ( αθώα κι αγνά χωρίς εξαρτήσεις) οπωσδήποτε αληθεύει. Αδιάψευστος μάρτυς η καταγεγραμμένη δημοσκόπηση

Λαός: Ακούει τα ευχάριστα, συντάσσεται με υμνωδούς ή ξεσπάει καθισμένος σε αναπαυτικές προοπτικές που του ψιθυρίζουν οι μεσίες σωτήρες του

Συνέχεια ανάγνωσης «Χαμένες λέξεις» →

  Διαβάζοντας στον εγγονό μου

      Α! Φτάνει πια, πρέπει να λέμε την αλήθεια στα παιδιά!                                                                        (Μ. Αναγνωστάκης)

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Αγαπημένο μου,

στην ξένη πόλη που γεννήθηκες,

σου λέω παραμυθάκια

για τη βροχούλα που χτυπά

τα τζάμια μας χαϊδευτικά

και δεν θυμώνει ποτέ της,

Συνέχεια ανάγνωσης «Διαβάζοντας στον εγγονό μου» →

Εικόνες

της Σταυρούλας Ρεσβάνη  

Μοναχική κολυμβήτρια γλιστράει σε νερά γαλήνια.

Το καλοκαίρι, απρόθυμα αλήθεια,παραδίδει τα κλειδιά της εξουσίας

στο διστακτικό φθινόπωρο.

Συνέχεια ανάγνωσης «Εικόνες» →

Το μάθημα της Ιστορίας

της  Αλεξάνδρας Κ. Ζερβού

Την Ιστορία 

την ξαναέγραφες για τα παιδιά

που όλο βυθίζονταν στα κινητά τους.

Πιο ρόδινη, μη φοβηθούν,

συντομευμένη κι έγχρωμη,

να μη βαριούνται.

Συνέχεια ανάγνωσης «Το μάθημα της Ιστορίας» →

            Ὰποχωρισμοί     

της Μαρίας Μαρκαντωνάτου           

Εἶπα νὰ περπατήσω

κι ἄς πονοῦσε τὸ κορμί μου.

Ὁ Ὑμηττὸς-σταθερὴ καταφυγή μου

νὰ σκεφτῶ νὰ νιώσω νὰ ὑπομείνω·

Συνέχεια ανάγνωσης «Αποχωρισμοί» →