της Αλεξάνδρας Ζερβού
Η μαρτυρία της κοιμωμένης
Ξύπνησα
στην εαρινήν ισημερία,
χωρίς ιατρική παρέμβαση.
– Ήμουν σε κώμα
δέκα δεκαετίες-.
Τότε, πλησίαζε
κι η εθνική επέτειος.
Οι διόσπυροι του κήπου
ανθοφορούσαν.
Ως επιζήσασα
των πειραμάτων
πάνω στο σώμα μου,
θέλησα ν’ ακουστώ.
Όμως,
δεν άντεχαν τις μνήμες
-ποιος θα τους κατηγορήσει-
κι ας μ’ έχρισαν,
τιμητικά, διδάκτορα.
Έκτοτε,
βιοπορίζομαι καλά,
ως έκπτωτη βασιλοπούλα.
Ανελλιπώς
συλλέγω τους λωτούς,
τις υπνοφόρες
παπαρούνες του κήπου.
Κανοναρχώ στη λήθη
και τους εφιάλτες τους.
Με τα δικά μου βότανα,
η πόλη κοιμάται.
Σχολιάστε