Γλυκοκεράσματα

της Σταυρούλας Ρεσβάνη


  Γλυκοκεράσματα
   Το στάχυ έγειρε στη γη να κοιμηθεί.
Σπόρος έγινε που τον σκέπασε το χιόνι.
Άφησε πίσω του αλεσμένο τον καρπό του.
   Καράβια φορτωθήκαν σε ανατολίτικα λιμάνια.
Γέμισαν αρώματα τα αμπάρια τους κανελογαρυφαλένια.
   Σε ένα παλιό τετράδιο, σε μπαούλο ξεχασμένο,
γράμματα βρέθηκαν ξαπλωμένα
σε φύλλα κίτρινα γραφής διστακτικής.
   Πήραν το δρόμο τους και φτάσανε ως εδώ,
που όλα έχουν τόσο πολύ   αλλάξει.
Κρύφτηκαν οι καρποί σε ράφια,
οι μυρωδιές ξέχασαν την καταγωγή τους.
   Κι όμως!!! Μες στης γιαγιάς την τρυφερή κουζίνα,
 σαν  από άγγιγμα φτερών αγγελικών,
τα υλικά υπάκουα συναινούνε.
Μπροστά στα έκπληκτα ματάκια των μικρών
σε εύπλαστη ζύμη συναντιούνται.
   Ανακατεύουν, μυρίζουν, χαϊδεύουν το ζυμάρι.
Φορτώνουν όλες τους τις αισθήσεις
πάνω στο χρωματιστό τρενάκι της χαράς τους.
Ταξιδεύουν με τη δημιουργική τους αταξία
σε μαγικές διαδρομές.
Το κουβάρι κρατά η γιαγιά μες στην καρδιά της.
Το ξετυλίγουν τα εγγόνια.
   Το παραμύθι ζωντανεύει. Γίνεται διαδικασία.
Μάθημα τρυφερό, γεμάτο αγάπη ,αλήθεια και…
                γλυκοκεράσματα


Ο πίνακας είναι του Wayne Thiebaud (1920-)


Οι ευχές των γιαγιάδων

της Σταυρούλας Ρεσβάνη

Οι ευχές των γιαγιάδων

Οι ευχές των γιαγιάδων
γλυκαίνουν τα ζυμώματα.
Προκομμένα χεράκια απογειώνουν προσπάθειες, που θα συναντήσουν την προσδοκία και θα συναγωνιστούν το μέλι και τη ζάχαρη. Μεράκι κι αφοσίωση στο έργο.


Η μαγεία βγαίνει από το δοχείο της ζύμης, καθώς κάτω από τα παιδικά βλέμματα , η δημιουργία γίνεται χειροπιαστή.
Κι οι γιαγιάδες ονειρεύονται ότι ταξιδεύουν στο μέλλον  μέσα στην κάψουλα της αγαπητικής φαντασίας . Θα είναι κι αυτές εκεί , με τη φωνή τους, τα παραμύθια, τις συνταγές τους, την υπομονή της κουζίνας τους.

Συνέχεια ανάγνωσης «Οι ευχές των γιαγιάδων»

Ο Πρίγκιπας με το φλιτζανάκι

 Ο Πρίγκιπας με το φλιτζανάκι της Emilie de Turckheim, Πόλις, 2020

Διαβάζουμε ένα αυθεντικό ημερολόγιο, που καταγράφει την συγκατοίκηση ανθρώπων διαφορετικής αφετηρίας, κουλτούρας, ηλικίας, ιστορίας, γλώσσας. Μια οικογένεια και ένας «ξένος» μοιράζονται από κοινού ένα,  όχι μεγάλο, διαμέρισμα στο Παρίσι. Μια τέτοια συνύπαρξη θα μπορούσε να αποδειχτεί μια τραυματική δοκιμασία για όλους.

Με τη ματιά της Εύης Ζερβού Καλλιακούδη

Συνέχεια ανάγνωσης «Ο Πρίγκιπας με το φλιτζανάκι»

Της γιαγιάς το παραμύθι

της Σταυρούλας Ρεσβάνη


  Θα ήθελα να σου πω μια ιστορία.
Κοντά στη φωτιά την παραμυθητική.
  Θα ήθελα να βάλω στις χουφτίτσες σου
απαλές χιονονιφάδες, σοφά σχηματισμένες,
όμως γρήγορα θα μεταμορφωθούν σε παγωμένο νερό.

Συνέχεια ανάγνωσης «Της γιαγιάς το παραμύθι»

Πύλη εισόδου

Πύλη εισόδου της Μάρως Δούκα, Πατάκης, 2019

Διαβάζουμε, άραγε, ένα χειμαρρώδες ημερολόγιο; Σίγουρα ξεφυλλίζουμε σελίδες γεμάτες αμφιθυμίες, ανασφάλειες, ανησυχίες, αναζητήσεις και αναμνήσεις, όπως ακριβώς συμβαίνει στα εξομολογητικά κείμενα.

Ή μήπως διαβάζουμε ένα οδοιπορικό στην Αθήνα;

Με τη ματιά της Εύης Ζερβού Καλλιακούδη

Συνέχεια ανάγνωσης «Πύλη εισόδου»

Σημειώσεις για δύσκολες σχέσεις

Σημειώσεις για δύσκολες σχέσεις

Μητέρα – γιος

Ήμουν σχεδόν σίγουρη ότι συναισθηματικές σχέσεις έντασης, ανομολόγητης σύγκρουσης και αβάσταχτης αμοιβαίας απόρριψης συμβαίνουν μόνον  ανάμεσα σε μητέρα και κόρη.

Και ξαφνικά μου έρχεται στο μυαλό η εικόνα ενός μικρού ολομόναχου και ξυπόλητου αγοριού, χαμένου σε ένα τεράστιο υπερωκεάνιο. Αναζητά την μαμά του. «Περιπλανιέται ώρες στους δαιδαλώδεις διαδρόμους». Η εικόνα είχε χρώματα. Από πού ξεφύτρωσε; Αναρωτιέμαι μήπως πρόκειται για σκηνή ταινίας. Ίσως έχει σχέση με πράξεις δράματος;

Με τη ματιά της Εύης Ζερβού Καλλιακούδη

Συνέχεια ανάγνωσης «Σημειώσεις για δύσκολες σχέσεις»

Σημειώσεις για δύσκολες σχέσεις

Σημειώσεις για δύσκολες σχέσεις

Το μοτίβο μητέρας –  κόρης

  Φορτισμένες, πολύπλοκες, παρούσες  δια βίου οι «ζόρικες»   βιωματικές  σχέσεις μητέρας και κόρης σφραγίζουν τη λογοτεχνική γραφή. Μέσα από σελίδες αυτοβιογραφικές, ημερολογιακές, επιστολικές, ακόμη και μυθιστορηματικές,  οι γυναίκες, κυρίως, συγγραφείς κοιτάζονται συχνά σε ένα μεγεθυντικό καθρέφτη. Βλέπουν τη μορφή τους και μαζί τη μορφή της μητέρας τους. Δυο πρόσωπα  δίπλα δίπλα. Ίσως όμοια ; Ή μήπως αγεφύρωτα ανόμοια; Όπως και να έχει, η σχέση που τα συνδέει φαίνεται επικίνδυνο άθλημα πάνω σε τεντωμένη χορδή.

Με τη ματιά της Εύης Ζερβού Καλλιακούδη

Συνέχεια ανάγνωσης «Σημειώσεις για δύσκολες σχέσεις»

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑