Επί σκοπώ πλουτισμού, Ελισάβετ Χρονοπούλου, μυθιστόρημα, Πόλις, 2026

Μετά τις αριστουργηματικές συλλογές διηγημάτων τής Ελισάβετ Χρονοπούλου Φοράει κοστούμι (2013), το οποίο έχει παρουσιαστεί στο «Πατάρι των αναγνώσεων»,  και Ο έτερος εχθρός (2017), περίμενα ένα πιο εκτεταμένο έργο, ένα μυθιστόρημα. Και να που ήρθε το μυθιστόρημά της Επί σκοπώ πλουτισμού.

Ο αφηγητής, ένας σύγχρονος μοναχικός σαραντάρης, εντελώς ανιστόρητος, ο Γιώργος Ασλανίδης, αγνοεί τα πάντα. Δεν ξέρει ούτε τα πρόσωπα της οικογένειάς του, ούτε τον βίο τους, και πολύ περισσότερο δεν έχει ιδέα για τη σύγχρονη ιστορία του τόπου. Αρκείται στην μοναξιά και τον σκύλο του. Το παρελθόν, προσωπικό και συλλογικό, είναι βαθιά κρυμμένο κάτω από μισόλογα, σιωπές και αδιαφορία.

Με τη ματιά της Εύης Ζερβού Καλλιακούδη

Συνέχεια ανάγνωσης «Επί σκοπώ πλουτισμού, Ελισάβετ Χρονοπούλου, μυθιστόρημα, Πόλις, 2026»

Σαν παραδείσια πτηνά

 Σαν παραδείσια πτηνά

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Συνέχεια,

σωματοποιείς τις αιωρήσεις

  των μικροσκοπικών εξωτικών πτηνών

 που μόλις αποφυλακίστηκαν.

Άστεγα κι αυτοδίδακτα,

άφοβα, οψιμαθή,

αναζητούν κατάλυμα.

 Άγνοια κινδύνου,

θράσος αμαθείας,

να προκαλούν ιέρακες και γύπες,

 να γεύονται καρπούς δηλητηριώδεις,

 μήλα, πυράκανθους,

λωτούς, εύχυμους

 κι απαγορευμένους.

Και προς το τέλος του καλοκαιριού,

Συνέχεια ανάγνωσης «Σαν παραδείσια πτηνά»

Χαμένες λέξεις

της Σταυρούλας Ρεσβάνη

Ας παίξουμε ένα παιχνίδι. 

Ας φτιάξουμε έναν κατάλογο με λέξεις

π.χ. Είδηση: Ό,τι μεταδίδουν τα Μ.Μ.Ε. ( αθώα κι αγνά χωρίς εξαρτήσεις) οπωσδήποτε αληθεύει. Αδιάψευστος μάρτυς η καταγεγραμμένη δημοσκόπηση

Λαός: Ακούει τα ευχάριστα, συντάσσεται με υμνωδούς ή ξεσπάει καθισμένος σε αναπαυτικές προοπτικές που του ψιθυρίζουν οι μεσίες σωτήρες του

Συνέχεια ανάγνωσης «Χαμένες λέξεις»

Διαβάζοντας στον εγγονό μου

  Διαβάζοντας στον εγγονό μου

      Α! Φτάνει πια, πρέπει να λέμε την αλήθεια στα παιδιά!                                                                        (Μ. Αναγνωστάκης)

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Αγαπημένο μου,

στην ξένη πόλη που γεννήθηκες,

σου λέω παραμυθάκια

για τη βροχούλα που χτυπά

τα τζάμια μας χαϊδευτικά

και δεν θυμώνει ποτέ της,

Συνέχεια ανάγνωσης «Διαβάζοντας στον εγγονό μου»

Η Πλεξούδα

         Η Πλεξούδα της Λ. Κολομπανί, μτφρ.Γ. Στρίγκος, Πατάκης 202512

Η Γαλλίδα συγγραφέας Λετίσια Κολομπανί είναι, κυρίως, σκηνοθέτις. Οπτικοποιεί σενάρια. Σκηνοθέτις είναι ακόμη και όταν γράφει λογοτεχνία. Καθώς γράφει την Πλεξούδα, αναδεικνύει τις τοποθεσίες και τους χώρους, επιλέγει τη γωνία λήψης, νοιάζεται για τη ροή των εικόνων, σμιλεύει, αδρομερώς βέβαια, τους χαρακτήρες των πρωταγωνιστών, φροντίζει τις σκηνές πλήθους και κάθε κεφάλαιο το τελειώνει με μια έκπληξη. Η γραφή της, στο πρώτο μυθιστόρημά της, που το έγραψε στα γαλλικά το 2017 με τίτλο La Tresse, είναι κινηματογραφική.

Με τη ματιά της Εύης Ζερβού Καλλιακούδη

Συνέχεια ανάγνωσης «Η Πλεξούδα»

Χιλιοδρόμια ή το θαλασσινό κοιμητήρι

                                                  

            ΕΝΑ  ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ  Α.Κ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ                                              

                        ΣΕ ΕΙΚΟΣΙ  ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ  ΣΤΡΟΦΕΣ       Ὲκδ. «γραφεῖον»                                                                                   

            Μὲ τὴν ἐκτενῆ αὺτὴ σύνθεση ὁ συγγραφέας χαρίζει στὴν Ποίηση ἕνα γοητευτικὸ πολυταξίδι, ἕνα δῶρο ἀτίμητο τῆς τέχνης του, μιὰν ἔξαρση τοῦ πολύπλευρου ἔργου του, παράξενα πρωτότυπου ἀλλὰ καὶ πολυμίλητου, εἴτε πρόκειται γιὰ πεζογραφία εἴτε γιὰ ποίηση.

            Στὸ ἐν λόγῳ ποίημα ὁ Α.Κ. Χριστοδούλου, ὲκτὸς ὰπὸ τὸν τίτλο καὶ τὴν ὰρχιτεκτονική

(24 ἑξάστιχες στροφές), στοιχεῖα ὲξωτερικά, ποὺ συνειδητά δανείζεται ὰπὸ τὸ γνωστὸ ποίημα τοῦ Πὼλ Βαλερύ, διαφοροποιεῖται σ`ὅ,τι ὰφορᾶ τὴν ποιητικὴ τέχνη καθαυτήν, ὰλλὰ καὶ τὴν ποιητικὴ οὺσία.

Με τη ματιά της Μαρίας Ανδρ. Μαρκαντωνάτου

Συνέχεια ανάγνωσης «Χιλιοδρόμια ή το θαλασσινό κοιμητήρι»

Σπάνιο να σου τύχει καλός άνθρωπος

Σπάνιο να σου τύχει καλός άνθρωπος της Φλάννερυ  Ο΄Κόννορ, μτφρ. Ρένα Χατκούτ, Αντίποδες, 2025

Συνήθως γράφω, όταν, ως αναγνώστρια, νιώθω θετικά αισθήματα εσωτερικής πληρότητας και λογοτεχνικής απόλαυσης, μετά την ανάγνωση ενός βιβλίου.                                                                                  Αντίθετα, όσο διάβαζα τη συλλογή διηγημάτων της Αμερικανίδας Φ.  Ο΄Κόννορ (1925-1964), ένιωθα γεύση πικραμύγδαλου στο στόμα  και ένα βαρύ αίσθημα άγχους στην καρδιά, τόσο δύσκολο, που απέφευγα να  διαβάζω βραδινές ώρες.

Με τη ματιά της Εύης Ζερβού Καλλιακούδη

Συνέχεια ανάγνωσης «Σπάνιο να σου τύχει καλός άνθρωπος»

Δημιούργησε έναν Ιστότοπο ή Ιστολόγιο στο WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑