Χρυσορρημοσύνη

της Αλεξάνδρας Ζερβού Χρυσορρημοσύνη*  Λιγόλογη και μετρημένη  και μ΄ένα τεντωμένο δάχτυλο που έθραυε τις φράσεις της, επί δεκαετίες  ενηλικιωνόταν. Κόσμια και σιγανή, συμπύκνωνε το βιογραφικό της σε μια μοναδική  παράγραφο κι ας είχε  ζήσει πολλά.. . Όταν της χάρισαν  το δώρο της χρυσορρημοσύνης, μ΄ευγνωμοσύνη σιώπησε . Στο μονολεκτικό «ευχαριστώ» της ένα καμπανιστό φλουρί βγήκε απ΄το... Continue Reading →

Καθρέφτες

της Σταυρούλας Ρεσβάνη Καθρέφτες Το παραμύθι λέει για το μαγικό καθρέφτη.Μέσα του βλέπεις τα περασμένα.Αφυδατωμένα από έκπληξη και ανατροπή.Κυρτά από επίγνωση και καρτερία.Ο καθρέφτης σε προσκαλεί να τα γνωρίσεις καλύτερα.Σου τα περιγράφει με ενάργεια.Πόσο καθαρές είναι οι γραμμές του παρελθόντος!Πόσο σαφές το περίγραμμα των αποφάσεων!Πόσο έντονο το αποτύπωμα της δράσης!Όσο κι αν είναι παραμύθι αυτό,όσο... Continue Reading →

Με το βιβλίο μου

Με το βιβλίο μου  Στον κήπο, στη βεράντα, στο μικρό μας μπαλκονάκι με τα γεράνια, στο παγκάκι του πάρκου ή βουλιαγμένοι στον καναπέ μας, περνάμε αυτό το καλοκαίρι συντροφιά με τα βιβλία μας. Ανακαλύπτουμε τα βιβλία που μας  ενδιαφέρουν. Υπάρχουν τρόποι. Το καλοκαίρι το συνδέουμε με ταξίδια. Και το βιβλίο είναι μια εκδοχή ενός άλλου... Continue Reading →

Ο ακτινολόγος

Ο  Ακτινολόγος της Χαράς Πρεβεδώρου   Του συνέβη σε εξέταση εγκεφάλου και κατεπλάγη: στο γαλατένιο φως του υαλοπίνακα είδε ανάμεσα στα γάγγλια κακοήθεις εικόνες, μη συμβατές με τη ζωή· είδε τον παίδα  Ιορντάτσε[1] μέση τιμή της πείνας δίπλα στα τραμ, γυμνή να δείχνει τ’ απαυτά της, αν και κρυμμένα με παλάμες σταυρωμένες και είδε τον μικρό... Continue Reading →

Οι μεταμορφώσεις του Τειρεσία

Οι μεταμορφώσεις του Τειρεσία της Αλεξάνδρας Ζερβού Όταν ξαναντυνόμουνα τον ανδρικό εαυτό μου, ο γυναικείος δεν έφευγε. Πολλοί με χλεύαζαν μέχρι να ξαναβρώ   τη βροντερή μου άρθρωση και το βαρύ μου βήμα.   Όμως,  αυτός επέμενε να μου λειαίνει τη φωνή για να μιλώ γλυκότερα, όλο δυνητικές εγκλίσεις και  τόνους χαμηλούς . Ως  και στον... Continue Reading →

Επί τη επετείω

Eπί τη επετείω της Χαράς Πρεβεδώρου   Αν δεις λιγάκι να βουλιάζουν τα μπροστινά καθίσματα αδειανά επί τη επετείω, είναι οι πεθαμένοι ποιητές με την επίσημη καλύπτρα του θανάτου τους, επιρρεπείς στη σπατάλη της φήμης τους. Ο βίος τους ντε και καλά να οριστεί και άλλες τέτοιες ευκολίες. Κάποτε κάποιοι στίχοι πτητικοί διαφεύγουν τη σύλληψη και... Continue Reading →

Οι ιστορίες της Ωραίας Κοιμωμένης

Οι ιστορίες της Ωραίας Κοιμωμένης   της Αλεξάνδρας Ζερβού   Ξύπνησα ξαφνικά!  Ανήξερη, παραμυθένια, με τα φερσίματα του αλλοτινού καιρού, πανέμορφη σαν ρόδο ανθοπωλείου. Με λάτρεψε ο αφυπνιστής μου κι άλλοι πρίγκιπες κι ας ήμουνα, τόσες δεκαετίες, πρεσβύτερή τους.   Όμως, να ξέρω  μόνο γαλλικά και πιάνο και με συσσωρευμένη άγνοια εκατό ετών! Άρχισα να διαβάζω... Continue Reading →

Αυτό που δεν γνωρίζω ακόμα, Ειρ. Δερμιτζάκη

    Αυτό που δεν γνωρίζω ακόμα, της Ειρήνης Δερμιτζάκη, συλλογή διηγημάτων, anima εκδοτική Η Ειρήνη Δερμιτζάκη, που γράφει σενάρια για ταινίες μικρού μήκους, κάνει τα πρώτα της βήματα στη Λογοτεχνία με τη συλλογή διηγημάτων με τίτλο Αυτό που δεν γνωρίζω ακόμα (anima εκδοτική). Χρειάζεται παρατηρητικότητα, διεισδυτικότητα και επινοητικότητα, στοιχεία που διαθέτει η συγγραφέας,  για... Continue Reading →

Μια ματιά στις μεταμορφώσεις του ομηρικού μύθου στη σύγχρονη ποίηση

                         Η μορφή της Πηνελόπης    Το λογοτεχνικό έργο, ως κείμενο, παραμένει, φυσικά, πάντα το ίδιο. Η πρόσληψή  του, όμως, η  ανάγνωση και η κατανόησή του  είναι διαδικασίες κάθε άλλο παρά στατικές, με στοιχεία καινοφανή, γοητευτικά και απροσδόκητα. Ας σκεφτούμε πώς «διαβάζουν» οι σκηνοθέτες... Continue Reading →

Της Ιφιγένειας

Της Ιφιγένειας της Χαράς Πρεβεδώρου   Τι θεία επινόηση! με αίμα αθώο να εξαγνιστεί ο αδικητής. Μην πειραχτούν οι αρχηγοί, ν’ ανοίξουν οι αέρηδες για τον σκοπό τους, μα να τους επιπλήξουν τα σχήματα των ποιημάτων κι ο περί πάτρης λόγος να δικαιολογεί τα επερχόμενα. Αν την πατρίδα θα ’πρεπε να συμβολίσουμε, ιδού εικόνα για τα... Continue Reading →

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑