Σπάνιο να σου τύχει καλός άνθρωπος της Φλάννερυ  Ο΄Κόννορ, μτφρ. Ρένα Χατκούτ, Αντίποδες, 2025

Συνήθως γράφω, όταν, ως αναγνώστρια, νιώθω θετικά αισθήματα εσωτερικής πληρότητας και λογοτεχνικής απόλαυσης, μετά την ανάγνωση ενός βιβλίου.                                                                                  Αντίθετα, όσο διάβαζα τη συλλογή διηγημάτων της Αμερικανίδας Φ.  Ο΄Κόννορ (1925-1964), ένιωθα γεύση πικραμύγδαλου στο στόμα  και ένα βαρύ αίσθημα άγχους στην καρδιά, τόσο δύσκολο, που απέφευγα να  διαβάζω βραδινές ώρες.

Με τη ματιά της Εύης Ζερβού Καλλιακούδη

      Περδικάκια, της Μαρίας Μαρκαντωνάτου, ποιήματα, εκδ. Παρασκήνιο, 2025.

Απολαυστική αναγνωστική εμπειρία η τελευταία ποιητική συλλογή της  Μαρίας Μαρκαντωνάτου με τίτλο Περδικάκια, που κυκλοφόρησε πρόσφατα. Η συλλογή, που είναι η ένατη που παρουσιάζει η ποιήτρια,  απαρτίζεται από τέσσερις ενότητες  (Καλάμια, Εις μνήμην, Περδικάκια, Παραϊστόρηση) εξωτερικά αυτόνομες, στην ουσία, όμως,  συνδεδεμένες στενά μεταξύ τους με ένα έντονα αυτοπροσωπογραφικό νήμα.

Με τη ματιά της Εύης Ζερβού Καλλιακούδη

Καθώς ψυχορραγώ του William Faulkner, μτφρ. Π. Κεχαγιάς, εκδ. Gutenberg, 2023

                      (Ξανα)διαβάζοντας έναν κλασικό

Ο κλασικός Aμερικανός συγγραφέας, Ουίλλιαμ Φώκνερ, (1897- 1962, Νόμπελ 1949), στο μυθιστόρημα Καθώς ψυχορραγώ, εμπιστεύεται το ρόλο του αφηγητή σε δεκαπέντε ταπεινούς ανθρώπους του Νότου, υιοθετώντας μια κατεξοχήν πολυφωνική αφήγηση.

Το μυθιστόρημα, γνωστό στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό ήδη από το 1970, όταν το μετέφρασε αριστουργηματικά για πρώτη φορά ο Μ. Κουμανταρέας (εκδ. Κέδρος, 1970), γράφτηκε το1929, σε χρόνο έξι εβδομάδων, μεταμεσονύχτιες ώρες, το διάστημα  που ο συγγραφέας  εργαζόταν ως νυχτερινός φύλακας. Το βιβλίο εκδόθηκε και κυκλοφόρησε στην Αμερική την επόμενη χρονιά.

Με τη ματιά της Εύης Ζερβού Καλλιακούδη

Το μάθημα της Ιστορίας

της  Αλεξάνδρας Κ. Ζερβού

Την Ιστορία 

την ξαναέγραφες για τα παιδιά

που όλο βυθίζονταν στα κινητά τους.

Πιο ρόδινη, μη φοβηθούν,

συντομευμένη κι έγχρωμη,

να μη βαριούνται.

            Ὰποχωρισμοί     

της Μαρίας Μαρκαντωνάτου           

Εἶπα νὰ περπατήσω

κι ἄς πονοῦσε τὸ κορμί μου.

Ὁ Ὑμηττὸς-σταθερὴ καταφυγή μου

νὰ σκεφτῶ νὰ νιώσω νὰ ὑπομείνω·

Η Λωτοφάγος

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Στο  σπίτι τους

 κεντούσε στους χασέδες τις μνήμες

να παραμείνουν ευκρινείς

 κι έβαφε τα μαλλιά της μαύρα. 

Πρωτοχρονιάτικος μποναμάς 

του Λουκά Παπαδάκη

«Σας παρακαλώ, πάρτε κάτι για τα παιδιά».

Δεν στράφηκα, δεν δίστασα το βήμα,

άλλωστε τι να δω, όπου να πας

τα ίδια, απλωμένα χέρια,

πού είναι το κράτος πρόνοιας;

τι κάνει η Εκκλησία για τους εμπερίστατους;