Ὰποχωρισμοί     

της Μαρίας Μαρκαντωνάτου           

Εἶπα νὰ περπατήσω

κι ἄς πονοῦσε τὸ κορμί μου.

Ὁ Ὑμηττὸς-σταθερὴ καταφυγή μου

νὰ σκεφτῶ νὰ νιώσω νὰ ὑπομείνω·

Η Λωτοφάγος

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Στο  σπίτι τους

 κεντούσε στους χασέδες τις μνήμες

να παραμείνουν ευκρινείς

 κι έβαφε τα μαλλιά της μαύρα. 

Πρωτοχρονιάτικος μποναμάς 

του Λουκά Παπαδάκη

«Σας παρακαλώ, πάρτε κάτι για τα παιδιά».

Δεν στράφηκα, δεν δίστασα το βήμα,

άλλωστε τι να δω, όπου να πας

τα ίδια, απλωμένα χέρια,

πού είναι το κράτος πρόνοιας;

τι κάνει η Εκκλησία για τους εμπερίστατους;

Σμικρύνσεις ή  ιδιοχείρως και οικειοθελώς

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Μετέφερες στην πλάτη τη σχεδία

ελάτινη, ιδιοχείρως κατασκευασμένη.                                 

Μέχρι να κατεβείς στη θάλασσα,

είπες να ξαποστάσεις στο πατρικό

 και παραμόνευες τον φλοίσβο

απ’ τ’ ανοιχτά παράθυρα.

Ένας χρόνος αρετής

του Λουκά Παπαδάκη

Πρωί-πρωί ο ήλιος

έριξε ένα μπερντέ στο κουζινάκι

φόρεσε σκιά στο χελιδόνι

και το ’βαλε να χοροπηδά

πάνω-κάτω στο σύρμα.

Λοιπόν σ’ αυτή την παράσταση

αποκύημα μιας νύχτας

παίζω κι εγώ.

  Εγώ ο Σίσυφος

της Αλεξάνδρας Ζερβού

 Για δεκαετίες πορεύτηκα,

 φιλομαθής κι ενθουσιώδης,

σαν αδαής πρωτοετής.

Οι φράσεις μου

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Απ’ τα μικρά μου χρόνια,

τις ακρωτηρίαζαν

κι άλλες τις έπνιγαν,

πριν γεννηθούν ακόμα.

Αυτό το καλοκαίρι (2024) οι ποιητές

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Μας έλεγαν οι ποιητές

για ερωτικούς κυματισμούς.

Δεν μίλαγαν συχνά για τα ναυάγια

κι ούτε μπορούσαν να προβλέψουν

το κοιμητήρι τόσων ψυχών

 κι ας τραγουδούσαν για τη γη της Ιωνίας

και τις πατρίδες που χάθηκαν.