Η κυρία Ελένη και ο δούρειος ίππος   

 της  Αλεξάνδρας Ζερβού

 Καλούσες τους αρχηγούς των Δαναών, καθένα με τ’ όνομά του,

κι υποδυόσουν τη φωνή της γυναικός του. (Οδύσσειας δ278-279)

Κατάκοπη από τους κατά μέτωπον αγώνες

τον μελετούσε σοβαρά κι ως στάση ζωής,

 ιδίως, όταν τον απήλλαξε κι απ’ το σαράκι

 πόθων και στόχων και διάνοιξε

 κι έναν φεγγίτη προσανατολισμού.

Ήταν συνταξιούχος πλέον η συντηρήτρια.

Συνέχεια ανάγνωσης «Η κυρία Ελένη και ο δούρειος ίππος» →

Περδικάκια

της Μαρίας Μαρκαντωνάτου

            α. Ἐπαρκῆ καὶ ταπεινά

Φυτρώνουν ὅπου λάχει, ἰδίως σὲ λιθιὲς

ριζοτοιχώματα, κήπους παρατημένους·

δίοικα -τρέμουν οἱ ἀλλεργικοὶ τὴν περισσή τους

 γύρη, ἀνεμοσκορπισμένο σύννεφο·

ἐπαρκῆ καὶ ταπεινὰ

ἄχρηστα πές

σὰν τὰ ποιήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Περδικάκια» →

Η γυναίκα με τις μποτίλιες

της Αλεξάνδρας Ζερβού

 Άδειαζε τις μποτίλιες,

γεμάτη αισθήματα,

για να στεγάσει ερμητικά

σημειώματα και δώρα,

αξίας ευτελούς,

Συνέχεια ανάγνωσης «Η γυναίκα με τις μποτίλιες» →

Πρωτομαγιά

της Σταυρούλας Ρεσβάνη

Μικρό κορίτσι μαζεύει παπαρούνες.

Να στολίσει το Μάη.

Το ελαφρό αεράκι

καταστρέφει την άλικη μαγεία τους.

Το στεφάνωμα του νεοφερμένου

αποδείχτηκε ατελέσφορο.

Συνέχεια ανάγνωσης «Πρωτομαγιά» →

Κάρτα Πασχαλινή

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Αυτές τις μέρες

θυμάσαι τις σταυρώσεις της Αππίας

και τις εφτά του Βερολίνου

κι άλλες πολλές.

Συνέχεια ανάγνωσης «Κάρτα Πασχαλινή» →

                              Αφρικανική σκόνη

της Σταυρούλας Ρεσβάνη

Κοιτάω στο παράθυρο.

Η δύση πύρινη.

Τροφοδοτήθηκε από τη μουντάδα της ακινησίας.

Απειλή ή προειδοποίηση γεμίζει τον αέρα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Αφρικανική σκόνη» →

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Αυτοδίδακτη Ομηρίστρια

Ανάμεσα σε δυο επιπλήξεις,

προλάβαινες να ταξιδέψεις,

να κρύψεις  στο παιδικό δωμάτιο

 το φωταγωγημένο σου καράβι,

και να φιλοτεχνήσεις ένα φυλαχτό

με ροκανίδι απ’ τη σχεδία του Οδυσσέα

και με βοστρύχους δικούς σου.

Συνέχεια ανάγνωσης «Αυτοδίδακτη Ομηρίστρια» →

Εφέστιες σκιές

Της Αλεξάνδρας Ζερβού

Συνήθισες σ’αυτό το σπίτι.

Συναναστρέφεσαι τις σκιές,

τραχιές κι άλλες γλυκύτερες

κι όλες με ξέφτια.

Συνέχεια ανάγνωσης «Εφέστιες Σκιές» →

Στο σπίτι μας

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Όλη τη μέρα,

Στο νοτισμένο σπίτι μας, εσύ κι εγώ,

σφουγγίζουμε προσεχτικά τους τοίχους,

τις ενοχές, τους φόβους μας, ο ένας του άλλου.

Συνέχεια ανάγνωσης «Στο σπίτι μας» →

Διορθώτρια λόγου ελληνικού

(Μνήμη Καβάφη)

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Ωραία και μουσικά τα ελληνικά της,

τα περιέφερε  στα σπουδαστήρια.

Διόρθωνε φοιτητικά πονήματα…

Διαπίστωνε βαρβαρισμούς δεινούς

 στα κείμενα  των νέων επιστημόνων

κι ας είχαν, τάχα μου, εκλεγεί

 ως της ελληνικής λαλιάς ειδήμονες.

Συνέχεια ανάγνωσης «Διορθώτρια λόγου ελληνικού» →