Eπί τη επετείω

της Χαράς Πρεβεδώρου

Αν δεις λιγάκι να βουλιάζουν

τα μπροστινά καθίσματα αδειανά

επί τη επετείω,

είναι οι πεθαμένοι ποιητές

Συνέχεια ανάγνωσης «Επί τη επετείω» →

Οι ιστορίες της Ωραίας Κοιμωμένης  

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Ξύπνησα ξαφνικά!  Ανήξερη, παραμυθένια,

με τα φερσίματα του αλλοτινού καιρού,

πανέμορφη σαν ρόδο ανθοπωλείου.

Συνέχεια ανάγνωσης «Οι ιστορίες της Ωραίας Κοιμωμένης» →

Η Ιφιγένεια 

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Περίμενα

ο πατέρας να παραιτηθεί,

όταν του ζήτησαν

να θυσιάσει το παιδί του.

Συνέχεια ανάγνωσης «Η Ιφιγένεια» →

Το ντροπαλό συρτάρι

της Σταυρούλας Ρεσβάνη

Κρατιόταν πάντα ανοιχτό
προσποιούμενο ακαταστασία ή ανεμελιά.
Σαν να ήταν αθώο.
Σαν να μην έκρυβε κανένα μυστικό.

Συνέχεια ανάγνωσης «Το ντροπαλό συρτάρι» →

Η διασκευάστρια

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Χωρίς   ωράριο πλήρες ,

δίδασκε σε Γυμνάσιο κοριτσιών.

Τραγουδούσε

τις Κυριακές στο εθνικό Ωδείο.

Συνέχεια ανάγνωσης «Η διασκευάστρια» →

Η ζυγαριά και η  τράπουλα   

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Όταν Τον κέρδισε στο χαρτοπαίγνιο,

γέλασε καλοκάγαθα κι Εκείνος.

Κατένευσε ν΄ανταποδώσει τη φιλοξενία,

να κατοικήσουν στον Παράδεισο

οι κολασμένοι που ήταν δώδεκα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Η ζυγαριά και η τράπουλα» →

   Οι γιάτρισσες

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Την μια, την χλεύαζαν από παιδί,

που μάζευε ζιζάνια απ΄τους αγρούς

κι όλο στοργή τα μεταφύτευε στον κήπο

κι ετοίμαζε ποτά, πικρά και δύσοσμα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Οι γιάτρισσες» →