Ταξίδι στον κόσμο των βιβλίων
Χριστουγεννιάτικο δέντρο
της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Χαίρε , δοξασμένη παρουσία που στολίζεις κι αναπληρώνεις.
Χαράς χορός στήνεται γύρω σου από προσδοκίες αθώων.
Συντροφιά μοναχικών, υπόλοιπο παιδικής αθωότητας.
Σε αποκάλεσαν παγανιστική λατρεία.
Το κοριτσάκι με τα σπίρτα
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Τόσες φορές
μες στο σκοτάδι
το είχε αφηγηθεί στον εαυτό της
πολύ αλλαγμένο.
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Στη βάρκα
την στίβαξαν,
δέμα ανεπίδοτο
χωρίς αξία
και χωρίς όνομα.
Αλήθεια
της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Όταν σε καίει η αλήθεια,
προσπάθησε να της αρπάξεις το προσωπείο. Ξεγέλασέ την με λόγια φιλικά.
Μην την τρομάξεις.
Κολάκεψε τη βεβαιότητά της.
Σημειώσεις για ποίημα
της Χαράς Πρεβεδώρου
Να το ονομάσω εσωστρέφεια. Να θέσω ως άξονα μια σκοτεινή αδυναμία.
« Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι…»
της Τέτης Χαραμιδοπούλου
Φθινόπωρο γλυκό στον ευλογημένο τόπο, ευκαιρία περισυλλογής.
Μαζεύω τις αναμνήσεις του καλοκαιριού μία μία:
Τον γελαστό ήλιο του πρωινού, που με ξυπνάει γεμάτη ευγνωμοσύνη και με γεμίζει αισιοδοξία.
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Σου έφερα το δώρο μου
ένα μικρό χαρακτικό πορτρέτο,
«το κοριτσάκι που διαβάζει».
Δεν το κρέμασες.
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Πάντα τη νύχτα,
η ανάσα του σπιτιού γλυκαίνει,
γίνεται απόκοσμη
σαν μουσική σιωπή.
Η σκακιέρα
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Ασπρόμαυρα πλακάκια
γυάλιζαν αυτάρεσκα,
λουστραρισμένοι θώκοι
κι υποπόδια.
Οι βράχοι
της Χαράς Πρεβεδώρου
Κάτι σημαίνουν οι βράχοι. Στέκονται
σαν μορφές μικρών θεοτήτων,
που δε λατρεύονται πια.
