Καλοκαιρινά
της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Το καλοκαίρι είναι εδώ.
Δεν περπάτησε, πέταξε πάνω από τα κεφάλια μας.
Κι έτσι είδαμε το πύρινο στρίφωμά του.
Καλοκαιρινά
Οι κόρες της Καλυψώς II
Οι κόρες της Καλυψώς ΙΙ
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Όταν ο πόλεμος τελείωσε,
βάλαμε τα βαριά μυρωδικά μας
να σκεπαστεί η ανάσα του αντισηπτικού
κι οι κλίνες μας να ξαναγίνουν ερωτικές.
Οι κόρες της Καλυψώς I
Οι κόρες της Καλυψώς Ι
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Τους ξέβραζε το κύμα στο νησί μας
στον γυρισμό τους απ΄τον πόλεμο.
Αιμορραγούσαν και ξερνούσαν θαλασσόνερο.
Ήτανε ξέπνοοι, παραλογισμένοι.
Στον ύπνο τους έκλαιγαν γοερά
και φώναζαν μ΄ολολυγμούς τη μάνα τους .
I am from
I am from
της Ισμήνης Βασίλογλου
I am from a long worn table,
From memories of arts and craft,
And long planks of wheeled over wood,
I am from itchy grass and cooling water,
The flowers of my family
Η συνέπεια
Η Συνέπεια
της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Καλομαθημένοι και αμήχανοι όσοι δώσαμε πίστη στη συνέπεια.
Σε αυτήν που μας κατέδειξε, χρόνια τώρα, η Άνοιξη.
Με τον Απρίλιο μπουμπουκιάζουν τα πάντα γύρω μας.
Χαϊδευτικά οι ηλιαχτίδες υπόσχονται καλύτερες και μεγαλύτερες μέρες.
Ναυσικά
Ναυσικά
της Αλεξάνδρας Ζερβού
(Οδύσσειας ν153-187)
Μικρόψυχοι, μικρόμυαλοι θεοί!
Αυτός της θάλασσας,
αν και προστάτης μας,
μια μέρα θα μας τιμωρούσε,
σύμφωνα με τον μυστικό χρησμό.
Αριάδνη
Αριάδνη
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Αποκαθήλωσα τον μίτο αυτόν,
τον μπερδεμένο στο παλιό
καρφί του τοίχου.
Αναμνήσεις μιας δασκάλας
Αναμνήσεις μιας δασκάλας
της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Το ήξερε πως δεν ήταν μόνη.
Γι’ αυτό δε δίστασε να δρασκελίσει το κατώφλι της τάξης.
Ήταν πάνοπλη από γνώσεις κι αγάπη.
Γεμάτη από διάθεση για προσφορά.
Ικανότητα ψυχολογικών χειρισμών, εναλλακτικά σενάρια χειραγώγησης εφήβων. Συνέχεια ανάγνωσης «Αναμνήσεις μιας δασκάλας»
Φλεβαριάτικη γειτονιά
Φλεβαριάτικη γειτονιά της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Να ʼναι, λέει , Φλεβάρης δροσερός κι απαλός τόσο,
ώστε να τον καταλαβαίνεις, χωρίς να σε προβληματίζει.
Σαν την αναπνοή σου την ταπεινή, που ποτέ δε σου θυμίζει
ότι της χρωστάς τη ζωή σου. Συνέχεια ανάγνωσης «Φλεβαριάτικη γειτονιά»
Το πλήρωμα του χρόνου
Το πλήρωμα του χρόνου
της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Τώρα ήρθε η ώρα!
Το κατάλαβες πως είναι πια ο καιρός, χωρίς υπεκφυγές,
να ξεσκεπάσεις τόσες σκέψεις κρυμμένες, τόσα λόγια που ντράπηκαν να ειπωθούν
Μνήμες από πληγές ή ταξίδια, χαρές ή δυστυχίες, αγάπες ή ματαιώσεις.
