Ταξίδι στον κόσμο των βιβλίων
Το γιγάντιο πραγματάκι, B. Alemagna, ΚΟΚΚΙΝΟ, 2011
Απολαμβάνουμε ένα βιβλίο μεγάλων διαστάσεων με μικρό κείμενο, ολοσέλιδη εικονογράφηση και κάπως ανατρεπτική αισθητική. Η εικονογράφηση έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Άλλωστε η κειμενογράφος και εικονογράφος B. Alemagna, Ιταλίδα που ζει στο Παρίσι (βλ. και το βιβλίο της Ένα λιοντάρι στο Παρίσι), μιλάει έντονα, κυρίως, με τη ζωγραφική της.
Με τη ματιά της Εύης Ζερβού Καλλιακούδη
Ένα παιδί από βιβλία, Oliver Zeffers και Sam Winston, ΙΚΑΡΟΣ, 2017
Ο τίτλος και το εξώφυλλο μας προκαλούν γλυκά και τόσο παιχνιδιάρικα. Κρύβουν εφτασφράγιστα μυστικά, – άλλωστε το κόκκινο βιβλίο είναι κλειδωμένο, – αλλά και μας φανερώνουν σκόρπιες αράδες κλασικών κειμένων.
Με τη ματιά της Εύης Ζερβού Καλλιακούδη
Συνέχεια ανάγνωσης «Ένα παιδί από βιβλία, Zeffers και Winston»
Πυθία
της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Δεν ξέρω τι είπε η Πυθία
Ήταν ή ήμουν ζαλισμένη
Ξέρω μόνο ό,τι μου μετέφεραν οι ιερείς
Κασσάνδρα
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Όλη τη μέρα,
μίλαγε μοναχή
στο σκοτεινό της εργαστήριο.
Συμβουλές για επιτυχημένη γυναικεία γραφή
της Αλεξάνδρας Ζερβού
(σάτιρα)
Αρνείσαι την ουδετερότητα.
Προβάλλεις έμφυλη ταυτότητα
με όψη λεία, λαμπερή, εφυαλωμένη,
εύφορη σκέψη και γραφή εμφιαλωμένη,
ευπώλητη, ευβράβευτη και εύπεπτη,
σαν πεταλούδα εφήμερη και εύθρυπτη.
Συνέχεια ανάγνωσης «Συμβουλές για επιτυχημένη γυναικεία γραφή»
Ευπαλίνος
της Χαράς Πρεβεδώρου
Τι σημασία έχει
το σφάλμα των εξήντα πόντων;
έγινε σκαλοπάτι για τουρίστες·
εκεί και κοντοστέκονται προσεκτικά,
να μη γλιστρήσουν.
Οι «Πόλεις»
της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Κάθετες κι απρόσωπες πόλεις
Εκεί, που στην αρχή συναθροίστηκαν άνθρωποι.
Όρισαν κανόνες συμβίωσης.
Έπλεξαν νόμους ιστούς
Εκεί ακροβάτησαν σχέσεις κι αισθήματα.
Η Πίπη, ένα ατίθασο κορίτσι
Οι κόρες μου, όταν άρχισαν να πρωτοδιαβάζουν, μικρά κοριτσάκια στο Δημοτικό, ζητούσαν εναγωνίως βιβλία με ηρωίδες ανατρεπτικά κορίτσια. Είχαν δίκιο. Πότε θα διαβάζαμε σελίδες με ένα τολμηρό κορίτσι, που ανατρέπει τα γνωστά, τα επιτρεπτά και αναμενόμενα;
Ο Αντώνης , ένα ατίθασο αγόρι
Όταν ήμουν παιδί, στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού, μου άρεσε να διαβάζω τον Τρελαντώνη (ΕΣΤΙΑ, 1932 1 ) της Π. Δέλτα. Μου άρεσε η ανεμελιά του, οι σκανταλιές του, η αφέλειά του, η περηφάνια του. Ήταν ελεύθερος, ήταν πειραχτήρι, ήταν γενναίος.
Γέφυρες
της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Στα ταξίδια έρχονται γέφυρες και σου ξεκλειδώνουν το άγνωστο.
Γίνονται ταξίδια χωρίς αυτές;
Σαν τη διάβαση της Ερυθράς Θαλάσσης, ενώνουν τις ακτές
Άλλες φορές πάλι στέκονται πάνω από το κεφάλι σου, καθώς διαπλέεις ένα ποτάμι. Συνέχεια ανάγνωσης «Γέφυρες»
Το πατάρι των αναγνώσεων 