Συναντήσεις

της Σταυρούλας Ρεσβάνη

Όμορφα που κάτσαν οι ρυτίδες

πάνω στα χαμόγελα,

σαν μέλι σε ζεστό ψωμί.

Κι οι συντροφιές των γυναικών που αγαπιούνται

σαν κιβωτοί όπου ασφαλίζουν τις ευχές με τη στοργή.

Οι κουβέντες τους κυλούν απαλά

πάνω στο μετάξι

που ύφανε η υπομονή κι η καρτερία.

Συνέχεια ανάγνωσης «Συναντήσεις» →

Παράδοξο

της Χαράς Πρεβεδώρου

Φεύγεις

Μέσα σε καταιγισμό παρομοιώσεων.

Ξεχωρίζει αυτή της βαρκούλας

που πλέει στην τρέλα.

Εκπλήσσομαι.

Σου κουνάω το άσπρο μαντίλι χαρωπά

βλέποντάς σε να πλησιάζεις.

της Μαριέλλας Κορακάκη

Ιανουάριος

Ας απογειωθούμε ξανά

στους ίδιους ουρανούς

ανάμεσα θάλασσα και στεριά

με φτέρωμα άφθαρτο απ’ τον καιρό.

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Ιεριχώ*

Όταν κοπάσαν οι βομβαρδισμοί,

μπήκε και πάλι στον κοιτώνα.

Συναρμολόγησε με προσοχή

τα θραύσματα των πορφυρών γυαλιών,

 τα   ‘βαλε  στους φεγγίτες, να παρατείνει την αυγή

και να διαβάσει τις  γραφές τόσων σωμάτων.

Συνέχεια ανάγνωσης «Ιεριχώ» →

Μύρτος

της Χαράς Πρεβεδώρου

Γαλανός ως άσπρος.

Το γαλανό, έχει ειπωθεί, ανεξάντλητο

όπως το κόκκινο.

Στα μισά της πτώσης διαλύονται οι φωνές

γκρεμιζόμενες.

Συνέχεια ανάγνωσης «Μύρτος» →

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Μετανάστευση

Τώρα,

που  ικετήριες πυρές

μάς καίνε τα σπαρτά

 και  οι σταγόνες των καθαρμών

φαρμάκωσαν τη φετινή σοδειά,

οι άριστοι της πόλης μας,

μεσίτες,  τελετάρχες, αργυραμοιβοί,

μετρούν  κι υπολογίζουν.

Τώρα,

 οι  θυγατέρες μας κι οι γιοί μας

έδεσαν μπογαλάκι

τα παιδικά σεντόνια  τους

κι έφυγαν.

Η εικαστική σύνθεση είναι της Κορεάτισσας Κιμσούτζα (1957) και έχει τίτλο bottari.