Ομηρικός μύθος ο ευπώλητος

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Συνηθισμένες ιστορίες, τόσο γνώριμες,

όλο θανάτους και παλικαριές,

θεούς που οργίζονται,

θνητούς που πάντα σφάλλουν

κι έναν ταξιδευτή-αρχηγό που γύρισε,

δόξα γεμάτος και μονάχος, για να πει

αυτοί  πως χάθηκαν από δικό τους κρίμα .

Συνέχεια ανάγνωσης «Ομηρικός μύθος ο ευπώλητος» →

  Ξαναδιαβάζοντας τον Όμηρο 

της Σταυρούλας Ρεσβάνη

Φτάσαμε κάποτε στην Τροία.
Ολότελα χαμένη αυτή η πόλη.
Ο Ποιητής μαρτυράει για συγκρούσεις ηρώων και θεών, κατορθώματα αρίστων που χάθηκαν στην άβυσσο του χρόνου και της λήθης, όπως κάθε άλωση επιτάσσει.
Ξεχείλισαν ποτάμια φωτιάς στο μάταιο κυνηγητό γενναίου από γενναίο.
Τι απέγιναν οι θυμοί, οι καυχησιές, οι μάχες σώμα με σώμα;

Συνέχεια ανάγνωσης «Ξαναδιαβάζοντας τον Όμηρο» →

Κασσάνδρα

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Όλη τη μέρα,

μίλαγε μοναχή

στο σκοτεινό της εργαστήριο.

Συνέχεια ανάγνωσης «Κασσάνδρα» →

 Οι «Πόλεις»

της Σταυρούλας Ρεσβάνη

Κάθετες κι απρόσωπες πόλεις
Εκεί, που στην αρχή συναθροίστηκαν άνθρωποι.
Όρισαν κανόνες συμβίωσης.
Έπλεξαν νόμους ιστούς
Εκεί ακροβάτησαν σχέσεις κι αισθήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Οι «πόλεις»» →

Γέφυρες

της Σταυρούλας Ρεσβάνη

Στα ταξίδια έρχονται γέφυρες και σου ξεκλειδώνουν το άγνωστο.
Γίνονται ταξίδια χωρίς αυτές;
Σαν τη διάβαση της Ερυθράς Θαλάσσης, ενώνουν τις ακτές
Άλλες φορές πάλι στέκονται πάνω από το κεφάλι σου, καθώς διαπλέεις ένα ποτάμι. Συνέχεια ανάγνωσης «Γέφυρες» →

Χέρια ανθρώπων

της Σταυρούλας Ρεσβάνη

Χέρια ανθρώπων ύψωσαν σκληρούς τοίχους, για να υπηρετήσουν την ανάγκη.
Της δίνουν διάφορα ονόματα: κατοικίες, ξενοδοχεία, γραφεία, εργοστάσια.                             Γιατί ο άνθρωπος όλα τα θέλει: θαλπωρή, διασκέδαση, υπηρεσίες, προϊόντα. Συνέχεια ανάγνωσης «Χέρια ανθρώπων» →

Βότσαλο

Το βότσαλο
Είναι ένα τέλειο ον
Ισοδύναμο του εαυτού του
Με συνείδηση των ορίων του
Ξέχειλο
Από βοτσαλένιο νόημα
Με άρωμα που δεν ανακαλεί τίποτα δεν φοβίζει κανέναν δεν διεγείρει την επιθυμία Συνέχεια ανάγνωσης «Βότσαλο» →