Κασσάνδρα

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Όλη τη μέρα,

μίλαγε μοναχή

στο σκοτεινό της εργαστήριο.

Συνέχεια ανάγνωσης «Κασσάνδρα» →

 Οι «Πόλεις»

της Σταυρούλας Ρεσβάνη

Κάθετες κι απρόσωπες πόλεις
Εκεί, που στην αρχή συναθροίστηκαν άνθρωποι.
Όρισαν κανόνες συμβίωσης.
Έπλεξαν νόμους ιστούς
Εκεί ακροβάτησαν σχέσεις κι αισθήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Οι «πόλεις»» →

Γέφυρες

της Σταυρούλας Ρεσβάνη

Στα ταξίδια έρχονται γέφυρες και σου ξεκλειδώνουν το άγνωστο.
Γίνονται ταξίδια χωρίς αυτές;
Σαν τη διάβαση της Ερυθράς Θαλάσσης, ενώνουν τις ακτές
Άλλες φορές πάλι στέκονται πάνω από το κεφάλι σου, καθώς διαπλέεις ένα ποτάμι. Συνέχεια ανάγνωσης «Γέφυρες» →

Χέρια ανθρώπων

της Σταυρούλας Ρεσβάνη

Χέρια ανθρώπων ύψωσαν σκληρούς τοίχους, για να υπηρετήσουν την ανάγκη.
Της δίνουν διάφορα ονόματα: κατοικίες, ξενοδοχεία, γραφεία, εργοστάσια.                             Γιατί ο άνθρωπος όλα τα θέλει: θαλπωρή, διασκέδαση, υπηρεσίες, προϊόντα. Συνέχεια ανάγνωσης «Χέρια ανθρώπων» →

Βότσαλο

Το βότσαλο
Είναι ένα τέλειο ον
Ισοδύναμο του εαυτού του
Με συνείδηση των ορίων του
Ξέχειλο
Από βοτσαλένιο νόημα
Με άρωμα που δεν ανακαλεί τίποτα δεν φοβίζει κανέναν δεν διεγείρει την επιθυμία Συνέχεια ανάγνωσης «Βότσαλο» →

Όλη η χαρά σε ένα ζευγάρι παπούτσια

της Κατερίνας Καλλιακούδη

Παρατηρώ την κόρη μου που είναι 15 μηνών και περίπου 50 εκατοστά . Έχει 4 δόντια και ξεπροβάλλουν και άλλα 2. Έχει αρχίσει και περπατάει. Κάθε πρωί η πρώτη της κίνηση είναι να μου δείχνει τα παπούτσια της. Μου τα δείχνει με πάθος, με επιμονή, με χαμόγελο. Θέλει να τα φορέσει αμέσως. Είναι ενθουσιασμένη που κάνει τα πρώτα της βήματα.  Συνέχεια ανάγνωσης «Όλη η χαρά σε ένα ζευγάρι παπούτσια» →