Η διασκευάστρια
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Χωρίς ωράριο πλήρες ,
δίδασκε σε Γυμνάσιο κοριτσιών.
Τραγουδούσε
τις Κυριακές στο εθνικό Ωδείο.
Η διασκευάστρια
Η ζυγαριά και η τράπουλα
Η ζυγαριά και η τράπουλα
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Όταν Τον κέρδισε στο χαρτοπαίγνιο,
γέλασε καλοκάγαθα κι Εκείνος.
Κατένευσε ν΄ανταποδώσει τη φιλοξενία,
να κατοικήσουν στον Παράδεισο
οι κολασμένοι που ήταν δώδεκα.
Οι γιάτρισσες
Οι γιάτρισσες
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Την μια, την χλεύαζαν από παιδί,
που μάζευε ζιζάνια απ΄τους αγρούς
κι όλο στοργή τα μεταφύτευε στον κήπο
κι ετοίμαζε ποτά, πικρά και δύσοσμα.
Μεγάλη Τρίτη 2
Μ. Τρίτη 2
της Χαράς Πρεβεδώρου
Τροπάρια, στιχηρά κι απόστιχα ιδιόμελα
με δείχνουν κάθε χρόνο: η πόρνη.
Γνώση θανάτου
Γνώση θανάτου
της Χαράς Πρεβεδώρου
Η χαίτη του σάρωνε το χώμα
σαν μιας μοιρολογίστρας τα μαλλιά ξέμπλεκα.
Χαϊκού
Χαϊκού
της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Σωπαίνουν άνθη
Καρποί χάνονται
Από μάταιους ύμνους.
Ο πίνακας είναι του Ν. Γύζη (1842-1901).
Ιός
Ιός
της Χαράς Πρεβεδώρου
Ιός στη γη του ανθρώπου εγεννήθη,
αόρατος στο μάτι σαν αέρας,
πάνοπλος με γνωρίσματα και ήθη
που έχει κι ο γεννήτορας πατέρας.
Χαϊκού
Χαϊκού
της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Ήρθατε πάλι
στης φύσης το κάλεσμα:
Εδώ Άνοιξη.
Χαϊκού
Χαϊκού
της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Τα άνθη πείθουν.
Τίποτε δε χάνεται.
Έπονται οι καρποί τους.
Παιδική ζημιά
Παιδική Ζημιά
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Έμειναν μόνο
θραύσματα αιχμηρά,
συσκευασμένα σε βελούδο,
μ΄ ένα φιόγκο ροζ.
Το πατάρι των αναγνώσεων 