Σαν παραδείσια πτηνά

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Συνέχεια,

σωματοποιείς τις αιωρήσεις

  των μικροσκοπικών εξωτικών πτηνών

 που μόλις αποφυλακίστηκαν.

Άστεγα κι αυτοδίδακτα,

άφοβα, οψιμαθή,

αναζητούν κατάλυμα.

 Άγνοια κινδύνου,

θράσος αμαθείας,

να προκαλούν ιέρακες και γύπες,

 να γεύονται καρπούς δηλητηριώδεις,

 μήλα, πυράκανθους,

λωτούς, εύχυμους

 κι απαγορευμένους.

Και προς το τέλος του καλοκαιριού,

Συνέχεια ανάγνωσης «Σαν παραδείσια πτηνά» →

της Σταυρούλας Ρεσβάνη

Ας παίξουμε ένα παιχνίδι. 

Ας φτιάξουμε έναν κατάλογο με λέξεις

π.χ. Είδηση: Ό,τι μεταδίδουν τα Μ.Μ.Ε. ( αθώα κι αγνά χωρίς εξαρτήσεις) οπωσδήποτε αληθεύει. Αδιάψευστος μάρτυς η καταγεγραμμένη δημοσκόπηση

Λαός: Ακούει τα ευχάριστα, συντάσσεται με υμνωδούς ή ξεσπάει καθισμένος σε αναπαυτικές προοπτικές που του ψιθυρίζουν οι μεσίες σωτήρες του

Συνέχεια ανάγνωσης «Χαμένες λέξεις» →

  Διαβάζοντας στον εγγονό μου

      Α! Φτάνει πια, πρέπει να λέμε την αλήθεια στα παιδιά!                                                                        (Μ. Αναγνωστάκης)

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Αγαπημένο μου,

στην ξένη πόλη που γεννήθηκες,

σου λέω παραμυθάκια

για τη βροχούλα που χτυπά

τα τζάμια μας χαϊδευτικά

και δεν θυμώνει ποτέ της,

Συνέχεια ανάγνωσης «Διαβάζοντας στον εγγονό μου» →

Εικόνες

της Σταυρούλας Ρεσβάνη  

Μοναχική κολυμβήτρια γλιστράει σε νερά γαλήνια.

Το καλοκαίρι, απρόθυμα αλήθεια,παραδίδει τα κλειδιά της εξουσίας

στο διστακτικό φθινόπωρο.

Συνέχεια ανάγνωσης «Εικόνες» →

Το μάθημα της Ιστορίας

της  Αλεξάνδρας Κ. Ζερβού

Την Ιστορία 

την ξαναέγραφες για τα παιδιά

που όλο βυθίζονταν στα κινητά τους.

Πιο ρόδινη, μη φοβηθούν,

συντομευμένη κι έγχρωμη,

να μη βαριούνται.

Συνέχεια ανάγνωσης «Το μάθημα της Ιστορίας» →

            Ὰποχωρισμοί     

της Μαρίας Μαρκαντωνάτου           

Εἶπα νὰ περπατήσω

κι ἄς πονοῦσε τὸ κορμί μου.

Ὁ Ὑμηττὸς-σταθερὴ καταφυγή μου

νὰ σκεφτῶ νὰ νιώσω νὰ ὑπομείνω·

Συνέχεια ανάγνωσης «Αποχωρισμοί» →

Η Λωτοφάγος

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Στο  σπίτι τους

 κεντούσε στους χασέδες τις μνήμες

να παραμείνουν ευκρινείς

 κι έβαφε τα μαλλιά της μαύρα. 

Συνέχεια ανάγνωσης «Η Λωτοφάγος» →

Πρωτοχρονιάτικος μποναμάς 

του Λουκά Παπαδάκη

«Σας παρακαλώ, πάρτε κάτι για τα παιδιά».

Δεν στράφηκα, δεν δίστασα το βήμα,

άλλωστε τι να δω, όπου να πας

τα ίδια, απλωμένα χέρια,

πού είναι το κράτος πρόνοιας;

τι κάνει η Εκκλησία για τους εμπερίστατους;

Συνέχεια ανάγνωσης «Πρωτοχρονιάτικος μποναμάς» →