Ταξίδι στον κόσμο των βιβλίων
Της γιασεμιάς μου
της Τέτης Χαραμιδοπούλου
Κάθε φορά που γυρίζω στο πατρικό μου, απ΄τα πρώτα μου μελήματα, να ρίξω μια ματιά στη γιασεμιά του κήπου μου. Γέρικη τώρα πια, αγωνίζεται ν’ ανασάνει απ’ τον σφιχτό εναγκαλισμό μιας άλλης νεότερης και σφριγηλότερης περικοκλάδας. Συνέχεια ανάγνωσης «Της γιασεμιάς μου»
Σαν πίνακας (Μάνα 24-11-2017)
της Χαράς Πρεβεδώρου
Λυμένη η μαντίλα
και τα μαλλιά της άγγιζαν το κύμα
στις άκρες ματωμένα,
γιατί τα κύματα πηχτά και κόκκινα,
μια που η δύση έσερνε τον κόσμο πίσω της. Συνέχεια ανάγνωσης «Σαν πίνακας»
Η Προσφυγοπούλα ή au Clair de la Lune
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Στο φως του μισοφέγγαρου,
ένα κορίτσι κοκαλιάρικο
με σκεπασμένο πρόσωπο
και παγωμένα χέρια
ροκανίζει σιωπηλά τα νύχια του
και γλείφει τις πληγές στα πέλματά του,
Όσα δεν έζησαν, Μ. Σκιαδαρέση, Πατάκης, 2018 (συλλογή διηγημάτων)
Τέσσερα διηγήματα, που ορίζονται από μια συμβολική χρονολογία και απλώνονται σε τέσσερις δεκαετίες, περιέχει το βιβλίο της Μ. Σκιαδαρέση Όσα δεν έζησαν, Πατάκης, 2018. Διαβάζουμε κείμενα καλοδουλεμένα που μας συνταράσσουν, μας ευαισθητοποιούν και μας αφυπνίζουν. Ακόμη κι όταν κλείσουμε το βιβλίο, οι άνθρωποι και οι τόποι παραμένουν εντός μας για μεγάλο διάστημα. Σύγχρονες ανθρώπινες ιστορίες μάς στοιχειώνουν.
Με τη ματιά της Εύης Ζερβού Καλλιακούδη
Γιλάν, η πριγκίπισσα των φιδιών, Μ. Σκιαδαρέση, ΠΑΤΑΚΗΣ, 2017 – ΝΟΥΒΕΛΑ για παιδιά
Η απόλαυση της προφορικότητας
Είναι χαρακτηριστική περίπτωση βιβλίου που έχει αποδέκτες ένα πλήθος ηλικιών, απευθύνεται σε διαφορετικές γενιές και ως κείμενο αφορά όλους μας, εμάς και τα παιδιά μας. Το βιβλίο Γιλάν, η πριγκίπισσα των φιδιών της Μαρίας Σκιαδαρέση, εκδ. ΠΑΤΑΚΗ, 2017, το διάβασα απνευστί και το ξαναδιάβασα με άλλο ρυθμό, καθώς είχα ακροατές χαριτωμένα πλάσματα, που διέκοπταν, ρωτούσαν και απολάμβαναν.
Ομηρικός μύθος ο ευπώλητος
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Συνηθισμένες ιστορίες, τόσο γνώριμες,
όλο θανάτους και παλικαριές,
θεούς που οργίζονται,
θνητούς που πάντα σφάλλουν
κι έναν ταξιδευτή-αρχηγό που γύρισε,
δόξα γεμάτος και μονάχος, για να πει
αυτοί πως χάθηκαν από δικό τους κρίμα .
Ξαναδιαβάζοντας τον Όμηρο
της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Φτάσαμε κάποτε στην Τροία.
Ολότελα χαμένη αυτή η πόλη.
Ο Ποιητής μαρτυράει για συγκρούσεις ηρώων και θεών, κατορθώματα αρίστων που χάθηκαν στην άβυσσο του χρόνου και της λήθης, όπως κάθε άλωση επιτάσσει.
Ξεχείλισαν ποτάμια φωτιάς στο μάταιο κυνηγητό γενναίου από γενναίο.
Τι απέγιναν οι θυμοί, οι καυχησιές, οι μάχες σώμα με σώμα;
Το γιγάντιο πραγματάκι, B. Alemagna, ΚΟΚΚΙΝΟ, 2011
Απολαμβάνουμε ένα βιβλίο μεγάλων διαστάσεων με μικρό κείμενο, ολοσέλιδη εικονογράφηση και κάπως ανατρεπτική αισθητική. Η εικονογράφηση έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Άλλωστε η κειμενογράφος και εικονογράφος B. Alemagna, Ιταλίδα που ζει στο Παρίσι (βλ. και το βιβλίο της Ένα λιοντάρι στο Παρίσι), μιλάει έντονα, κυρίως, με τη ζωγραφική της.
Με τη ματιά της Εύης Ζερβού Καλλιακούδη
Ένα παιδί από βιβλία, Oliver Zeffers και Sam Winston, ΙΚΑΡΟΣ, 2017
Ο τίτλος και το εξώφυλλο μας προκαλούν γλυκά και τόσο παιχνιδιάρικα. Κρύβουν εφτασφράγιστα μυστικά, – άλλωστε το κόκκινο βιβλίο είναι κλειδωμένο, – αλλά και μας φανερώνουν σκόρπιες αράδες κλασικών κειμένων.
Με τη ματιά της Εύης Ζερβού Καλλιακούδη
Συνέχεια ανάγνωσης «Ένα παιδί από βιβλία, Zeffers και Winston»
Πυθία
της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Δεν ξέρω τι είπε η Πυθία
Ήταν ή ήμουν ζαλισμένη
Ξέρω μόνο ό,τι μου μετέφεραν οι ιερείς
Το πατάρι των αναγνώσεων 