Άγνωστες λέξεις

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Βαθύτατα συγκινημένες

 σπουδές σωμάτων και ψυχών, 

 τις απαντούσες στ΄ ακρογιάλι,

στις αγορές του άστεως

και των τριόδων τους συνωστισμούς.

Κι άλλες  καλλίφωνες και σπάνιες,

τις γνώρισες στα σπουδαστήρια,

 και στις σχολές και τ’αρχαιοπωλεία.

Συνέχεια ανάγνωσης «Άγνωστες λέξεις» →

Αισθηματική αγωγή

της Αλεξάνδρας Ζερβού

 Προσεχτικά, στον άδειο τοίχο  της,

λογάριαζε τα σχήματα των σκιών

και τα μεγέθη των πνευμάτων

και σπάνια λάθευε .

 Όταν της φωταγώγησε την κάμαρα,

 της κάρφωσε τις ζωγραφιές στον τοίχο,

τοπία θερινά και χειμωνιάτικα,

κι έναν καθρέφτη ασύμμετρο ,

όλο αστραπές κι αντανακλάσεις,

 ένιωσε να πονούν τα μάτια της

 και δεν μετρούσε πια.

Συνέχεια ανάγνωσης «Αισθηματική αγωγή» →

της Αλεξάνδρας Ζερβού

Κλαράκι γενεαλογίας

Στον οίκο μας

ακόνιζαν τις μνήμες,

να παραμένουν αιχμηρές.

Τετραγώνιζαν τις συγκινήσεις

 σε μάκτρα ισομεγέθη,

να στιλβωθούν τα δάπεδα,

να κατοπτρίζουν τα πένθη.

Συνέχεια ανάγνωσης «Κλαράκι γενεαλογίας» →

                    Καρποφορία

της Σταυρούλας Ρεσβάνη

Δημιουργική χαρά, τρυφερά χεράκια

στα δάχτυλά σας κούρνιασε ανάσα ελπιδοφόρα.

Το δέντρο το κατάλαβε. Η προκοπή σας έφτασε βαθιά μέσα στις ρίζες του.

Κλαδιά σάς στεφανώνουνε, γεμάτα ευγνωμοσύνη.

Δρέψατε τους καρπούς του.

Η φύση σας δέχτηκε στο σχολείο της. Βλάστηση, άνθιση, καρποφορία.

Πρόθυμες και χαμογελαστές θα την μιμηθείτε

για αγώνες νικηφόρους.

της Μαριέλλας Κορακάκη

Δεκέμβριος

Κι ο χρόνος που πέρασε, ο χρόνος που θα έρθει,

ο Χρόνος

της ζωής μας το νόημα απ’ την αρχή αποκαλύπτει

                    Σημείωμα για την επέτειο του Πολυτεχνείου

της Σταυρούλας Ρεσβάνη

 17 Νοέμβρη. Τίποτα δεν αξίζει να θυμάσαι, αν λείπουν τα γιατί. Μόνο του το τι και το πώς αφήνουν ένα ρίγος συγκίνησης, μια υπενθύμιση. Το ημερολόγιο κι ο χρόνος δεν ωφελούν σε τίποτα. Η ελευθερία παραμένει μεγάλο ζητούμενο. «Εύδαιμον το ελεύθερον». Η φτώχεια έχει πάρει για τα καλά το ψωμί από τα τραπέζια του κόσμου κι η παιδεία αναζητά ψίχουλα κι αναμασήματα επιδερμικά. Άραγε το καταλαβαίνουμε ότι τα Πολυτεχνεία πρέπει να διαρκούν και να παραδειγματίζουν;

Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού

της Σταυρούλας Ρεσβάνη

Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού φυλάκισα αναμνήσεις μιας άλλης εποχής.

Διάλεξα το φωτεινό μισό του. 

Εκεί δεν κατοικεί φτώχεια, αδικία, αφανισμός.

Αποφασίζω να στέκομαι στη σκληρή μεριά της ιστορίας.

Στο απάνω σημείο του τροχού.

Συνέχεια ανάγνωσης «Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού» →

                                      Οθέλλος

της Χαράς Πρεβεδώρου

Οι αιώνιοι έρωτες

είναι της φαντασίας εφευρήματα:

παράφοροι εραστές ορκίζονται αιώνια πίστη,

απ΄όλα τα αιώνια το πιο σύντομο.

Συνέχεια ανάγνωσης «Οθέλλος» →

Νοέμβριος

της Μαριέλλας Κορακάκη

Ράγισε, τρίφτηκε η ανάμνηση

μα μένει ολοζώντανο των παιχνιδιών της το πρόσωπο.

Κι ένας κόσμος φρεσκοπλυμένος, ελπιδοφόρος