Η Λωτοφάγος
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Στο σπίτι τους
κεντούσε στους χασέδες τις μνήμες
να παραμείνουν ευκρινείς
κι έβαφε τα μαλλιά της μαύρα.
Συνέχεια ανάγνωσης «Η Λωτοφάγος»Ταξίδι στον κόσμο των βιβλίων
Η Λωτοφάγος
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Στο σπίτι τους
κεντούσε στους χασέδες τις μνήμες
να παραμείνουν ευκρινείς
κι έβαφε τα μαλλιά της μαύρα.
Συνέχεια ανάγνωσης «Η Λωτοφάγος»Πρωτοχρονιάτικος μποναμάς
του Λουκά Παπαδάκη
«Σας παρακαλώ, πάρτε κάτι για τα παιδιά».
Δεν στράφηκα, δεν δίστασα το βήμα,
άλλωστε τι να δω, όπου να πας
τα ίδια, απλωμένα χέρια,
πού είναι το κράτος πρόνοιας;
τι κάνει η Εκκλησία για τους εμπερίστατους;
Συνέχεια ανάγνωσης «Πρωτοχρονιάτικος μποναμάς»Σμικρύνσεις ή ιδιοχείρως και οικειοθελώς
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Μετέφερες στην πλάτη τη σχεδία
ελάτινη, ιδιοχείρως κατασκευασμένη.
Μέχρι να κατεβείς στη θάλασσα,
είπες να ξαποστάσεις στο πατρικό
και παραμόνευες τον φλοίσβο
απ’ τ’ ανοιχτά παράθυρα.
Συνέχεια ανάγνωσης «Σμικρύνσεις ή ιδιοχείρως και οικειοθελώς»Ένας χρόνος αρετής
του Λουκά Παπαδάκη
Πρωί-πρωί ο ήλιος
έριξε ένα μπερντέ στο κουζινάκι
φόρεσε σκιά στο χελιδόνι
και το ’βαλε να χοροπηδά
πάνω-κάτω στο σύρμα.
Λοιπόν σ’ αυτή την παράσταση
αποκύημα μιας νύχτας
παίζω κι εγώ.
Συνέχεια ανάγνωσης «Ένας χρόνος αρετής»της Αλεξάνδρας Ζερβού
Για δεκαετίες πορεύτηκα,
φιλομαθής κι ενθουσιώδης,
σαν αδαής πρωτοετής.
Συνέχεια ανάγνωσης «Εγώ ο Σίσυφος»Η ιστορία του παιδιού του Πέτερ Χάντκε, μτφρ. Θ. Τσόκα, Κουκκίδα, 2023
Το βιβλίο του Πέτερ Χάντκε κυκλοφόρησε πέρυσι σε μια πολύ καλή μετάφραση της Θεοδώρας Τσόκα. Στα γερμανικά είχε κυκλοφορήσει το 1981.
Το κείμενο, σε κάποια σημεία, θυμίζει την ποιητική αφήγηση, τη φιλοσοφική διάθεση και τις περιπλανήσεις που γευτήκαμε στην ταινία Τα φτερά του Έρωτα (1987) του Βιμ Βέντερς σε σενάριο του συγγραφέα μας και άλλων.
Η ιστορία του παιδιού είναι ένα διπλό οδοιπορικό ζωής. Παρακολουθούμε τα παιδικά χρόνια ενός κοριτσιού που ζει με τον πατέρα του και, ταυτόχρονα, την παράλληλη διαδρομή του πατέρα.
Με τη ματιά της Εύης Ζερβού Καλλιακούδη
Συνέχεια ανάγνωσης «Η Ιστορία του παιδιού»Οι φράσεις μου
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Απ’ τα μικρά μου χρόνια,
τις ακρωτηρίαζαν
κι άλλες τις έπνιγαν,
πριν γεννηθούν ακόμα.
Συνέχεια ανάγνωσης «Οι φράσεις μου»Αυτό το καλοκαίρι (2024) οι ποιητές
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Μας έλεγαν οι ποιητές
για ερωτικούς κυματισμούς.
Δεν μίλαγαν συχνά για τα ναυάγια
κι ούτε μπορούσαν να προβλέψουν
το κοιμητήρι τόσων ψυχών
κι ας τραγουδούσαν για τη γη της Ιωνίας
και τις πατρίδες που χάθηκαν.
Συνέχεια ανάγνωσης «Αυτό το καλοκαίρι (2024) οι ποιητές»της Μαρίας Μαρκαντωνάτου
α. Στὰ νέφη νέφη πάει. . .
Μνῆμες σεπτὲς -οἱ δάσκαλοί μας ὅλοι
Ἡρακλεῖς δύστηνων συνθηκῶν
τότε καὶ τώρα καὶ ἐσαεί.
Κάποιοι –χάριτι θείᾳ;
ὑπερακοντίζουν κάθε ἀντιξοότητα
κι ἀνάβουν ἀστεράκια μέσα μας.
Ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ καὶ Νέα, Λατινικά, Ἱστορία
εὔκαρπες ὧρες μὲ φιλόλογο ταγμένο
ἄγγιζε τὴ λογοτεχνία μὲ ράβδο μαγικὴ
κι ἡ τάξη -παράγκα μετασεισμική,
στὰ νέφη–νέφη πάει στὰ νέφη περπατεῖ.
Συνέχεια ανάγνωσης «Δάσκαλοι»Η κυρία Ελένη και ο δούρειος ίππος
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Καλούσες τους αρχηγούς των Δαναών, καθένα με τ’ όνομά του,
κι υποδυόσουν τη φωνή της γυναικός του. (Οδύσσειας δ278-279)
Κατάκοπη από τους κατά μέτωπον αγώνες
τον μελετούσε σοβαρά κι ως στάση ζωής,
ιδίως, όταν τον απήλλαξε κι απ’ το σαράκι
πόθων και στόχων και διάνοιξε
κι έναν φεγγίτη προσανατολισμού.
Ήταν συνταξιούχος πλέον η συντηρήτρια.
Συνέχεια ανάγνωσης «Η κυρία Ελένη και ο δούρειος ίππος»