Ερμιόνη
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Η μητέρα μου δεν αγαπούσε
την ανάγνωση, ούτε τις ιστορίες.
Από τα πέντε μου, έμαθα
μόνη μου να τις διαβάζω . Συνέχεια ανάγνωσης «Ερμιόνη»
Ταξίδι στον κόσμο των βιβλίων
Ερμιόνη
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Η μητέρα μου δεν αγαπούσε
την ανάγνωση, ούτε τις ιστορίες.
Από τα πέντε μου, έμαθα
μόνη μου να τις διαβάζω . Συνέχεια ανάγνωσης «Ερμιόνη»
Το ντροπαλό συρτάρι
της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Κρατιόταν πάντα ανοιχτό
προσποιούμενο ακαταστασία ή ανεμελιά.
Σαν να ήταν αθώο.
Σαν να μην έκρυβε κανένα μυστικό.
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Χωρίς ωράριο πλήρες ,
δίδασκε σε Γυμνάσιο κοριτσιών.
Τραγουδούσε
τις Κυριακές στο εθνικό Ωδείο.
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Όταν Τον κέρδισε στο χαρτοπαίγνιο,
γέλασε καλοκάγαθα κι Εκείνος.
Κατένευσε ν΄ανταποδώσει τη φιλοξενία,
να κατοικήσουν στον Παράδεισο
οι κολασμένοι που ήταν δώδεκα.
Δυο νουβέλες του Erri De Luca
Τέσσερα μικρά βιβλία του πολυγραφότατου και πολύγλωσσου Erri De Luca (Νάπολη 1950) μού έκαναν καλή παρέα τις μέρες του εγκλεισμού: Το βάρος της πεταλούδας, Τα ψάρια δεν κλείνουν τα μάτια, Η ιστορία της Ειρήνης, Το παιχνίδι της χήνας, όλα από τις εκδόσεις κέλευθος. Είναι κείμενα με έντονο το αυτοπροσωπογραφικό στοιχείο. Η κινητήρια δύναμη του συγγραφέα και ακτιβιστή από τη Νάπολη είναι οι εμπειρίες του, που στο συγγραφικό του κόσμο γίνονται λέξεις καίριες, γνήσιες, ακριβείς και, συχνά, απρόσμενες.
Με τη ματιά της Εύης Ζερβού Καλλιακούδη
της Αλεξάνδρας Ζερβού
Την μια, την χλεύαζαν από παιδί,
που μάζευε ζιζάνια απ΄τους αγρούς
κι όλο στοργή τα μεταφύτευε στον κήπο
κι ετοίμαζε ποτά, πικρά και δύσοσμα.
Γυναικεία ποιητική γραφή;
Αφήνω στην άκρη τη φιλολογική εξάρτυση, που αυτή τη στιγμή νιώθω πως με βαραίνει, για να μιλήσω με την ιδιότητα της αναγνώστριας. Τις μέρες του εγκλεισμού, ξαναγύρισα πίσω, σε μνήμες παιδικές και σε πολύ παλιές ποιητικές αναγνώσεις. Γι΄ αυτές τις αναγνώσεις της εφηβείας θέλω να γράψω άμεσα και βιωματικά, παραβλέποντας κατατάξεις, επιδράσεις, χρονολόγια, μορφή, περιεχόμενο, όλα αυτά, που στα χρόνια της εφηβείας μάς αφήνουν παγερά αδιάφορους. Σε εκείνη την ηλικία δεν προσέχαμε ούτε το όνομα του ποιητή!
Με τη ματιά της Εύης Ζερβού Καλλιακούδη
Μ. Τρίτη 2
της Χαράς Πρεβεδώρου
Τροπάρια, στιχηρά κι απόστιχα ιδιόμελα
με δείχνουν κάθε χρόνο: η πόρνη.
Γνώση θανάτου
της Χαράς Πρεβεδώρου
Η χαίτη του σάρωνε το χώμα
σαν μιας μοιρολογίστρας τα μαλλιά ξέμπλεκα.
Χαϊκού
της Σταυρούλας Ρεσβάνη
Σωπαίνουν άνθη
Καρποί χάνονται
Από μάταιους ύμνους.
Ο πίνακας είναι του Ν. Γύζη (1842-1901).