Το κοριτσάκι με τα σπίρτα

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα

της Αλεξάνδρας Ζερβού

 

Τόσες φορές

μες στο σκοτάδι

το είχε αφηγηθεί στον εαυτό της

πολύ αλλαγμένο.

Στο τέλος,

δεν πέθαινε το κοριτσάκι.

Δεν ήταν ορφανό ,

είχε μητέρα.

Το ΄στελνε σε θελήματα

και του ΄λεγε να μην μιλά

και την ντροπιάζει,

έτσι που ήταν,

μικρομέγαλο.

 

Γι΄ αυτό τις νύχτες

μίλαγε  πάντα μοναχό,

διάβαζε κι έγραφε

συνέχεια.

Κι έκαιγε τα χαρτιά

με προσοχή

να μην τα βρούνε το πρωί

και το μαλώσουν και πάλι.

 

Σιγά  – σιγά

μαζεύοντας  σπιρτόκουτα,

-είχε  και μερικά συλλεκτικά-

χαρτιά μισοκαμένα,

παραμύθια,

έχτισε το δικό της σπίτι.

Έμαθε να ζεσταίνεται

στο φως των σπίρτων της

και δεν τα πέταξε ποτέ.

Προνοητική, κουβάλαγε

κουβάδες με νερό,

γιατί φοβότανε πολύ

τις πυρκαγιές.

 

Έμεινε μονοσάνδαλη

ως τώρα.

Δεν μπόρεσε να συγχωρέσει.

Δεν μεγάλωσε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: