Τα ερωτήματα του αναγνώστη

       Ένας αναγνώστης αναρωτιέται

 

Πολλά ερωτήματα μας  απασχολούν ως αναγνώστες, όταν διαβάζουμε Λογοτεχνία. Αναρωτιέται ο υποψιασμένος  και επαρκής αναγνώστης, αλλά εξίσου αναρωτιέται και ο  άπειρος και πιο «αγνός».  Οι απαντήσεις  που υπονοούνται,  πιθανόν,  δείχνουν τα κριτήρια των αναγνωστικών μας επιλογών :

Γιατί διαβάζουμε Λογοτεχνία; Για να χαλαρώσουμε  ή μήπως για  να  προβληματιστούμε;  Για να παρακολουθήσουμε την εξέλιξη της δράσης ή μήπως για  να απολαύσουμε το ύφος και τη γλώσσα του κειμένου; Για να ακολουθήσουμε  τους ήρωες στις περιπέτειές τους  ή  να ακολουθήσουμε  τις περιπέτειες της γραφής από την πλευρά του συγγραφέα; Για να επιβεβαιώσουμε στερεότυπα και πρότυπα ή για να κατανοήσουμε  τον τρόπο που ο συγγραφέας  διαρθρώνει  τη μυθοπλασία; Για να συναντήσουμε  την πραγματικότητά μας ή για να  γνωρίσουμε μια άλλη σύλληψη και μια ιδιαίτερη σύνθεση; Για να γαληνέψουμε την ψυχή μας ή για να την φορτίσουμε με έλεον και φόβον  μέχρι, ίσως, την τελική κάθαρση; Για να αφεθούμε σε μια παραμυθένια αφήγηση ή για να γοητευτούμε από την αισθητική αξία του κειμένου; Για να «καταβροχθίσουμε» βιαστικά  το κείμενο ή για να γευτούμε αργά και απολαυστικά όλες τις πτυχές του; Αναρωτιέμαι μήπως  όλα τα ερωτήματα, αν και είναι  αντιθετικά μεταξύ τους,  επιδέχονται καταφατικές απαντήσεις και μας αφορούν όλους ως αναγνώστες.

       Όταν χαρίζουμε ένα λογοτεχνικό βιβλίο σε ένα παιδί ή έφηβο, ή όταν ως δάσκαλοι υποδεικνύουμε λίστες βιβλίων ανάλογα με την  τάξη μας, τι έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας; Να καλλιεργήσουν τα παιδιά το γλωσσικό τους αίσθημα; Να ονειρευτούν και να ταξιδέψουν; Nα διευρύνουν το πνεύμα τους; Να μάθουν πτυχές του κόσμου; Να διαμορφώσουν στάσεις;  Να αρχίσουν  να σκέφτονται  κριτικά;  Ή, χρησιμοθηρικά, μας νοιάζει  να διαβάσουν βιβλία με σκοπό να γράφουν  καλές «εκθέσεις» στο Σχολείο;  (!)

Μετά τις τόσες ερωτήσεις είναι  απαραίτητη μια κατάφαση: Όταν διαβάζουμε ένα βιβλίο, είναι σαν να το ξαναγράφουμε. Κι αυτό είναι γοητευτικό.

Εύη Ζερβού Καλλιακούδη

Ο πίνακας είναι του Alexander Deineka (1899-1969)

 

 

 

 

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: